Minister Eberhard van der Laan (Wonen) ziet niets in een garantiefonds voor kopers van een nieuwbouwhuis. ,,We hebben er over gesproken en het onderzocht, maar ik denk dat er te weinig mensen gebruik van zullen maken. Het is te duur en de risico’s zijn te hoog.’’

De bouwsector werkt aan een fonds voor mensen die verhuizen naar een nieuwbouwwoning. Het fonds biedt de garantie dat de huidige woning wordt opgekocht, zodat de bewoners niet met dubbele woonlasten komen te zitten.

De bouwers praten met gemeenten en provincies over deelname aan het fonds, en klagen dat Van der Laan te weinig geld uittrekt voor het redden van de woningbouwproductie. Van der Laan praat wel met de corporaties over de uitwerking van de eerder gepresenteerde crisismaatregelen. De corporaties willen onder meer ruimere mogelijkheden om goedkoop geld te lenen voor bouwprojecten.

Het fonds dat de bouwwereld gisteren in deze krant presenteerde, kan wel rekenen op steun in de Tweede Kamer, onder meer van CDA en PvdA. ,,Prima dat marktpartijen zelf initiatieven nemen die helpen de crisis te bestrijden,’’ zegt PvdA-Kamerlid Depla. De VVD steunt markt-initiatieven, maar vindt dat gemeenten en provincies er geen geld in moeten stoppen.

bron: AD.nl

Sinds begin dit jaar worden de gevolgen van het verstrekken van te hoge hypotheken door banken in Nederland onmiskenbaar voelbaar in de vorm van een sterke stijging van gedwongen huizenverkopen en schuldsaneringen. NHP analyseerde in samenwerking met drs J. Hendrickx van FC-S BV en de Stichting Hypotheekleed de afgelopen maand honderd risicohypotheekdossiers. In een uitzending van NOVA (gisteren, 2 april 2009) lichtte directeur mr Pieter Lijesen van NHP de actuele situatie toe.

Achtergrond gedragscode hypothecaire financieringen
Deze gedragscode ziet toe op het bedrag dat een hypothecair financier maximaal verantwoord bedrag aan een consument mag lenen. Deze regels omtrent maximale verstrekking moeten er toe leiden dat een consument niet in de financiële problemen komt door zijn hypothecaire lening. Als uitgangspunt geldt dat de lening maximaal 4,5 keer het gezamenlijke jaarinkomen bedraagt. Daarnaast mag de totale hypotheek niet hoger zijn dan 125% van de executiewaarde van de woning. Uitzonderingen zijn toegestaan in gevallen waarbij concreet kan worden aangetoond dat de betreffende consument een toekomstige inkomensstijging kan verwachten.

Basis onderzoek subprime hypotheken (augustus 2008)
In augustus 2008 publiceerde NHP een onderzoek naar risicohypotheken in Nederland. Risicohypotheken zijn hypotheken die worden verstrekt aan hypotheekgevers waarbij als gevolg van hun inkomens en vermogenssituatie de mogelijkheid relatief groot is dat zij hun maandverplichtingen niet kunnen nakomen. Deze slechte leningen staan in de VS bekend als subprime hypotheken. Het bundelen en doorverkopen van deze hypotheken wordt in het algemeen aangeduid als de oorzaak van de huidige kredietcrisis. De conclusie van het onderzoek was dat er in 2004 en 2005 in Nederland ruim 60.000 van deze risicohypotheken zijn verstrekt, allemaal met een rentevastperiode van 6 jaar. Bij het aflopen van deze rentevastperiodes in 2010 en 2011 zullen bij gelijkblijvende of hogere hypotheekrente deze consumenten met een fors hogere maandlast worden geconfronteerd.

Praktijkgevallen sinds 2009: DSB
In het bijzonder DSB Bank heeft op grote schaal de, door haar in 2001 ondertekende, gedragscode hypothecaire financieringen geschonden. Veel gedupeerden raken hierdoor in de financiële problemen. De probleemdossiers vertonen een opvallende mate van gelijkheid. De conclusie is dan ook gerechtvaardigd dat het hier niet gaat om incidenten. Opvallend is dat de DSB financieringen stelselmatig de door de gedragscode omschreven maximale financiering overtreffen. Uitgangspunt van de gedragscode is een maximaal aanvaardbare financiering van 125% executiewaarde. Bij de DSB komen financieringen tot 200% regelmatig voor. Het gevolg is dat bij de minste rentestijging of inkomensterugval de financiering voor de consument direct onbetaalbaar wordt. De huidige economische situatie en relatief hoge hypotheekrente werken hierbij in het nadeel van de consument.

Casus Familie K. (NOVA 2 april 2009)
In de casus van NOVA spelen 4 elementen:
1) Overcreditering op inkomen
2) Overcreditering op executiewaarde onderpand
3) Onvolledige taxatie
4) Korte rente-vast-periodes, snelle verdubbeling van maandlasten

1) De hoogste totale hypotheekschuld bij de DSB bedroeg EUR 301.000.
Tenminste EUR 106.000 (= EUR 301.000 – EUR 195.000) is consumptief krediet waarvan de rente
niet aftrekbaar is. Deze consumptieve rente weegt in de toetsing daarom
dubbel zo zwaar. Inmiddels is door afkoop van 2 Hollands Welvaren polissen van DSB de
hypotheekschuld verminderd met EUR 10.000. Een deel van het ontstaan van het consumptief krediet, ruim EUR 30.000 is toe te schrijven aan de kosten die zijn gemaakt doordat bij DSB verzekeringen moesten zijn aangeschaft in de vorm van koopsommen. De hypotheek werd hiertoe verhoogd. De rente over de verhoging is geen
hypotheekrente, dus niet aftrekbaar. Volgens de gedragscode hypothecaire financieringen, door de DSB ondertekend 2001, valt deze financiering, mede door het grote deel consumptieve hypotheekschuld, zeer ruim buiten de maximaal toelaatbare
creditering op basis van inkomen.

2) Overcreditering op executiewaarde woning, EUR 146.250.
De executiewaarde van de woning bedraagt EUR 146.250. De maximaal toelaatbare
hypotheek op basis van de gedragscode bedraagt maximaal 125% van de
executiewaarde. De totale financiering bedraagt EUR 301.000.
De woning is derhalve gefinancierd tot 205% van de executiewaarde.

3) Onjuiste taxatie DSB
De woning van de buren is begin 2009 verkocht voor EUR 162.500. De executiewaarde van de woning bedraagt dan maximaal EUR 146.250. De woning van de buren is identiek aan die van de familie K.. Ook de staat van de woning verschilt nauwelijks.
In opdracht van de DSB is in april 2006 de woning getaxeerd op een
executiewaarde van EUR 210.000 Deze waarde komt niet in de
buurt van de echte waarde van de woning. Het taxatierapport bestaat uit 1 a4tje, bevat geen foto en voldoet op geen enkele wijze aan de voorgeschreven eisen waaraan een
taxatierapport moet voldoen. Zelfs bij een executiewaarde van EUR 210.000 (= waarde door DSB) is de woning zeer ruim overgecrediteerd op 143% van de executiewaarde.

4) Korte rentevastperiode.
Bij de casus is de rente vast gezet in 3 rente delen: variabel, 1 jaar en
3 jaar. Als gevolg van de hogere verlengingsrente en de dubbele
overkreditering is de consument voorzienbaar en voorkombaar in de
financiële problemen terechtgekomen. Al deze elementen afzonderlijk leiden al tot de kwalificatie risicohypotheek (of subprime in de VS). In deze casus zijn alle elementen tegelijkertijd aanwezig.

DSB plukt niet al te slimme leners

Een groot billboard langs de snelweg gaf de mening van de NVM duidelijk weer: de zeven redenen om nú een huis te kopen. Hieronder de zeven redenen plus de tegenargumenten om juist niet te kopen.

Elmer Hogervorst

www.hogervorstadvies.nl
info@hogervorstadvies.nl

1. De hypotheekrente is momenteel gunstig

Dit is absoluut waar. Geld is nog steeds relatief goedkoop. Té goedkoop. De prijs van geld zal straks drastisch gaan veranderen in de zin dat er een ander prijskaartje aan komt te hangen. Procentueel zult u meer gaan betalen. De vraag is echter of een lage rente een reden is om een huis te kopen en sterker nog, om nú te kopen. De terughoudendheid bij potentiële kopers is enorm. Het vertrouwen is weg en angst overheerst. Niet de lage rente is thans bepalend voor de vraag of iemand gaat kopen, maar de vooruitzichten: heb ik straks nog een baan? Heb ik straks voldoende inkomen om die relatief lage maandlasten te kunnen betalen? Doe ik er niet beter aan een pas op de plaats te maken? Zolang onzekerheid regeert, is het veel verstandiger om geen nieuwe, vaak hogere, schuld aan te gaan om een woning te kopen. Geduld is een schone zaak. Kijk het eens rustig aan, ga op uw handen zitten en uw geduld zal rijkelijk beloond worden.

2. U hebt meer keus, dus meer kans op uw droomhuis

Momenteel staan er relatief veel woningen te koop en ook gedurende een wat langere periode. Volgens de NVM is de kans veel groter dat u om die reden een woning vindt die precies bij uw wensen en mogelijkheden past. Momenteel staat 1 koper tegenover 16,42 verkopers. Dat u meer keus heeft is juist. De kans dat uw droomhuis daartussen kan zitten klopt ook. Qua wensen past het dan. Qua mogelijkheden is dat echter nog de vraag. Is het huis ook betaalbaar? Gezien het feit dat sprake is van een kopersmarkt geldt wederom dat geduld een schone zaak is. Wanneer er zoals nu veel verkopers op de markt zijn, betekent dat maar één ding: de prijzen zullen gaan dalen en flink ook. Als u al wilt kopen, dan handelt u alleen slim als er een flinke discount op zit, stel 20% tot 30%. De verkoper zal dat ongetwijfeld veel te veel vinden want die heeft een veel hogere prijs in gedachten. Dan rest u maar één ding: wachten. U heeft de tijd. Heeft uw verkoper dat ook? En geloof me, er komen nog genoeg, betaalbare, droomhuizen voorbij.

3. De huizenprijzen zijn realistischer geworden

De vraagprijs van een woning werd in sommige gevallen meer door emotie bepaald dan door de werkelijke waarde van het huis. De NVM zegt dat die tijd nu echter voorbij is en dat u meer zekerheid heeft dat de prijs die u betaalt ook realistisch is. Laat u niet gek maken. Huizen zijn nog steeds veel te duur. De Rabobank-betaalbaarheidsindex geeft aan dat huizen slecht betaalbaar zijn. Net zo slecht als of nog slechter dan eind jaren ‘70. Toen ging er in zeer korte tijd 50% of meer van de huizenprijzen af. Wanneer de bodem in de huizenprijzen gemaakt wordt zal de emotie eveneens een grote rol spelen. In dat geval zal de prijs in sommige gevallen ónder de realistische waarde liggen. Maar dat moment is nog lang niet aangebroken. Als de huizenprijzen al realistischer zijn geworden omdat ze goedkoper zijn, dan is het beeld van de huizenmarkt per saldo slechter geworden. Iets wat namelijk onveranderd hoog is gebleven, is de hypotheekschuldenberg. Nederland is het enige land ter wereld dat een hogere hypotheekschuld heeft dan het Bruto Nationaal Product. Natuurlijk is de rente aftrekbaar, maar zo´n 48% van de hypotheken is momenteel ook nog eens aflossingsvrij. Kortom, lagere prijzen met dezelfde schuldenlast maakt de huizenmarkt stukken minder aantrekkelijk en rijp voor een forse daling.

4. U hebt nu een uitstekende onderhandelingspositie. Omdat er meer huizen te koop staan, staat u sterker bij onderhandelingen

Dat is absoluut waar. Zoals hiervoor aangegeven: áls u al wilt kopen, zorg dan dat er flink wat van de prijs afgaat. Zo niet, dan niet kopen en gewoon afwachten.

5. Een koopwoning is op langere termijn een goede investering

De NVM zegt dat een koopwoning op de langere termijn altijd een uitstekende investering blijkt te zijn. Wanneer we de inflatiecomponent uit de huizenprijzen elimineren, ziet het beeld er al heel anders uit. Nog los daarvan, koopwoningen zijn de afgelopen tien jaar te veel gezien als beleggingsobject. Een woning is in de eerste plaats een plek om in te wonen. Veel woningbezitters hebben relatief hoge hypotheekschulden of moeten nu voor de aankoop flink lenen. Een woning is dan, bij de huidige slechte betaalbaarheid, geen investering maar vooral een grote schuld die wordt aangegaan. In uw persoonlijke situatie hoeft weinig mis te gaan (werkloosheid, echtscheiding e.d.) of deze ideale investering ziet er een stuk minder aantrekkelijk uit. Een daling van de huizenprijzen zal uw situatie nog verder doen verslechteren.

6. De NVM No-Riskclausule voorkomt dat u blijft zitten met uw huidige woning

De No-Riskclausule houdt in dat de NVM u een optimaal vangnet biedt, wanneer uw huidige woning niet snel genoeg verkocht wordt. Daarmee wordt voorkomen dat u met twee huizen blijft zitten. Een mooi initiatief, zo lijkt het. Een slimme huizenkoper zorgt er echter voor, juist in de huidige markt, dat hem dit niet overkomt. De NVM wil graag dat u nu al koopt, zodat u de prijzen hoog houdt. Want bij een daling van de huizenprijzen hebben NVM-makelaars vermoedelijk nog minder business en dus minder inkomen. Laat u niet verleiden en vooral, maakt u zich geen illusies. De huizenprijzen gaan dalen, hoe dan ook. Deze clausule is vooral in het belang van de NVM en niet van de potentiële huizenkoper. Wees dus verstandig: éérst verkopen, dan pas kopen. Overigens: wel eens aan huren gedacht? Wanneer u bij verkoop de aanwezige overwaarde realiseert zou een bescheiden rendement daarop er wel eens voor kunnen zorgen dat uw besteedbaar inkomen er per saldo op vooruit gaat. U kunt de kat uit de boom kijken en u bent bovendien enorm flexibel. En als u werkloos wordt heeft u er niet nóg een zorg bij.

7. Met een NVM-aankoopmakelaar koopt u geen kat in de zak

Als u zich laat begeleiden door een NVM-aankoopmakelaar, kan hij u tegen verborgen gebreken verzekeren, aldus de NVM. Aangenomen dat de NVM-makelaar u inderdaad voor die gebreken weet te behoeden, is niet duidelijk waarom dit een reden zou moeten zijn om nú te kopen. Na een flinke daling van de huizenprijzen geldt dit argument hopelijk net zo goed.

bron: De Kritische Belegger

zie ook: 8 redenen om nu geen huis te kopen
&

Elmer Hogervorst & Rick Versteeg: “Nederlandse huizenmarkt gaat rake klappen krijgen”

Heeft u zich wel eens af gevraagd waarom de huizenprijzen stijgen? Het is toch eigenlijk heel vreemd, dat iets dat ouder wordt en aan slijtage onderhevig is, duurder wordt? De kozijnen moeten vervangen, de fundering gaat verzakken en het dak moet na een tijd worden vervangen. Het zou logischer zijn als de waarde van de huizen zou dalen en dat gebeurt in feite ook. Maar hoe is het dan mogelijk dat de huizenprijzen sinds de Tweede Wereldoorlog vrijwel onafgebroken zijn gestegen?

Als een van de redenen, wordt duurder wordende grond aangevoerd. Dit klopt, maar wordt de grond daadwerkelijk meer waard? Natuurlijk zijn er meer mensen op aarde dus de vraag neemt toe, maar de gebouwen worden ook steeds hoger, dus de vraag is of dat de hele verklaring is. De grondstofprijzen stijgen. Klopt ook, maar hier kun je je eveneens afvragen of de volledig geautomatiseerde steenfabrieken, bijvoorbeeld, niet goedkoper kunnen werken dan toen alles met de hand moest worden gemaakt. Arbeid is schaars. Dit is echter weer in tegenspraak met het aantal mensen dat inmiddels op de planeet rondloopt. Ergens klopt er iets niet.

Als we nu eens aannemen dat mechanisatie en automatisering de productie steeds goedkoper maakt, is er dan wat anders aan de hand? Of hebben we tegenwoordig meer over voor een dak boven ons hoofd en stijgen daarom de huizenprijzen? Dat huizenprijzen stijgen, is overigens een tijdelijk fenomeen, als we de Maastrichtse hoogleraar vastgoedfinanciering Piet Eichholtz mogen geloven. Hij concludeert dat de Nederlandse huizenprijzen sinds 1736 niet meer zo hoog zijn geweest, maar dat de gemiddelde huizenprijs stijgt en daalt en per saldo niet toeneemt. Eichholtz hanteerde hierbij een voor inflatie gecorrigeerde huizenprijsindex. De vergeleken prijzen van panden aan de Herengracht zouden een goede indicatie zijn voor de ontwikkeling van de huizenprijs in het algemeen, aangezien de grachtenpanden altijd dezelfde kwaliteit hebben gehad. Voor een gemiddeld huis aan de Herengracht moet momenteel circa € 2,6 miljoen worden neergeteld.

Prijsontwikkeling van panden aan de Herengracht sinds 1650, gecorrigeerd voor inflatie

Wie de huizenprijzen in Nederland over de afgelopen driehonderd jaar bekijkt, zal tot de conclusie komen dat deze aan sterke fluctuaties onderhevig zijn. De gestage stijging die we in de afgelopen jaren hebben meegemaakt, hoeft dan ook niet te betekenen dat een crisis op de Nederlandse huizenmarkt zich niet opnieuw kan voordoen. Eichholtz meent dat de nog immer toenemende vraag naar huizen in Nederland onder meer te danken is aan de stijgende inkomens …lees meer Hiermee bevestigt hij de rol van het bestedingsvermogen als aanjager van de huizenprijs, zoals die ook door Global Property werd vastgesteld. De huidige recessie zou in ons land een neerwaartse impuls kunnen geven aan de prijzen van huizen.

Ook de inkomens zijn dus gestegen. Eigenlijk zou je dan verwachten dat men op basis van één inkomen dan toch prima zou moeten kunnen rondkomen? Waarom bestaan er dan meer tweeverdienerhuishoudens dan ooit? En in de VS is een derde of vierde baan niet ongebruikelijk om het hoofd boven water te houden. En wat te denken van de toename van het aantal stelende ouderen? En dan praten we niet over het stelen van luxe artikelen maar over brood en koekjes. En waarom schieten de voedselbanken als paddenstoelen uit de grond als de inkomens maar stijgen? Heeft u zich dat wel eens afgevraagd?

Is er wellicht toch iets anders aan de hand? Daar lijkt het wel op. In ons weekblad hebben we diverse malen gewezen op het verband tussen de geldhoeveelheid en inflatie. Door steeds meer geld in omloop te brengen, neemt de schaarste van het geld af en dus ook de waarde van het geld. Want we kunnen natuurlijk eenvoudig vaststellen dat als alle prijzen en inkomens stijgen, er sprake is van (een behoorlijke) inflatie. En dan hebben we het dus niet over de officiële inflatie van enkele procenten die de overheid ons voorspiegelt.

Het woord inflatie alleen al doet beleggers de haren ten berge rijzen. Geen wonder, aangezien geldontwaarding op verschillende manieren in ons nadeel werkt. Aan de ene kant stuwt het de prijzen op, zodat we steeds dieper in onze buidel moeten tasten voor dezelfde goederen en diensten. Aan de andere kant eet het inflatiemonster stukje bij beetje ons vermogen op. Immers, iedere euro die vandaag op onze spaarrekening staat, is volgend jaar enkele procenten minder waard. En met de huidige, lage rentestanden is zelfs quitte spelen op jaarbasis allang niet meer vanzelfsprekend. Zeker niet als we daarbij ook nog eens de vermogensrendementsheffing in ogenschouw nemen. Na aftrek van belasting en inflatie wordt ons spaargeld dus ieder jaar minder waard.

We moeten helaas vaststellen dat de overheid, door het op grote schaal (laten) bijdrukken van geld, voor een enorme inflatie heeft gezorgd. Het bijdrukken van geld is een verkapte vorm van belasting waarmee de overheid zonder ‘pijnlijke’ ingrepen en zonder wetgeving de uitgaven kan financieren. Jaarlijks groeit in de eurozone de geldhoeveelheid met circa 8% …lees meer

Maar als er 8% meer geld in omloop is, is het logisch dat de waarde ervan met ruim 8% moet afnemen. Er komen immers niet meer goederen zoals huizen bij. In de VS is duidelijk te zien waartoe dit heeft geleid, wanneer we kijken naar de waardeontwikkeling van de dollar. De grafiek toont de inverse relatie tussen de hoeveelheid geld in omloop en de koopkracht. De mate waarin prijzen stijgen (afnemende koopkracht) verhoudt zich ongeveer tot stijging van de geldhoeveelheid.

Het is zeker geen lokaal fenomeen (Zimbabwe, Argentinië, et cetera) of iets van deze tijd (vraag maar aan onze Oosterburen). Maar ook in de eurozone of bijvoorbeeld Engeland kunnen ze er op dit moment wat van …lees meer

Maar hoe kan de geldvoorraad zo snel oplopen? Een belangrijke rol hierin is weggelegd voor de staatsschuld (die dankzij Bos als reddende engel voor de banken hard oploopt) en de banken zelf. Door het geldscheppend vermogen kunnen zij geld creëren uit lucht (zou u dat ook niet willen leren?) Het enige dat zij hiervoor hoeven te doen, is het aanhouden van circa 10% van het geld dat zij uitlenen. Wanneer u dus € 1000 op de bank zet, kan de bank € 10.000 uitlenen. Bij een rente van 10% moet dan volgend jaar € 11.000 worden terugbetaald. Wat nu als dit op grote schaal wordt gedaan? (En helaas gebeurt dit op zeer grote schaal!) Hoe komt iedereen dan aan die € 1000 die aan rente moet worden betaald?
Dan gaan we (of andere mensen waarvoor wij bijvoorbeeld arbeid verrichten) maar weer naar de bank om het te lenen. De bank is immers de enige instantie die geld kan creëren. En volgend jaar gaan we dan naar de bank voor € 1100, et cetera. Fiatgeld bestaat dus helemaal niet en is gewoon een piramidespel waar dat trucje van Madoff kinderspel bij is. Door het extra geld (dat uit lucht wordt gecreëerd) wordt geld minder schaars en dus minder waard. Zo ontstaan er uiteindelijk meer schulden dan spaargeld of andere bezittingen. Net zolang totdat door de rentelasten de verplichtingen zo groot worden dat het systeem ineenstort. De inflatie leidt dan tot deflatie en de lucht, die in het systeem werd geblazen (inflate), loopt er dan weer uit (deflate). Op zich zou dit niet zo erg zijn, ware het niet dat wel de waarde van huizen en andere goederen daalt, maar niet de schulden.

Wat resteert, is dat alle bezittingen worden opgeëist door de bank en iedereen achterblijft met een onaflosbare schuld aan de bank. Een schuld die door banken gecreëerd is uit lucht, dus feitelijk krijgt de bank dan gratis uw huis. Iedereen met een schuld verwordt zodoende tot slaaf van de bank, als men dat als tweeverdiener al niet was. Wanneer de waarde van geld is gekoppeld aan bijvoorbeeld goud (we kunnen geen goud uit lucht maken, dus goud behoudt zijn waarde) wordt de prijs van geld (de rente) bepaald door vraag en aanbod. We lenen dan alleen geld voor zaken waarvan het rendement hoger is dan de rente die we daarvoor betalen (met name productiemiddelen). Leningen voor auto’s, TV’s en andere zaken die minder waard worden (zoals huizen) worden onlogischer en daardoor zeldzaam. Het resultaat is prijsstabiliteit zoals we dat kenden voordat het huidige piramidesysteem (fiatsysteem) werd ingevoerd door de private ondernemingen die we banken noemen (ook de Fed is een private onderneming en dus zo federal als Federal Express).

In september 2007 meldde NIBC dat de schulden van de Nederlanders waren opgelopen tot 200% ten opzichte van de spaargelden. Ofwel, we leenden in dit land tweemaal meer dan we spaarden. Eind jaren tachtig van de vorige eeuw bedroegen de schulden van de Nederlanders 80% van de uitstaande spaartegoeden. De Nederlanders spaarden toen dus meer dan dat ze leenden. Onze schuldenpositie is enorm. Zo was in 2007 de uitstaande hypotheekschuld in verhouding tot het net national income in Nederland (120%) beduidend hoger dan in Amerika (nog geen 90%). Volgens NIBC zou dit gegeven als zodanig niet per se problematisch hoeven te zijn, als een flinke spaarpot tegenwicht bood aan de torenhoge schuld. Maar de spaartegoeden nemen verder af zodat de schuldenlast in Nederland door de jaren heen steeds zwaarder is geworden. Mocht het fout gaan, dan is er nauwelijks een buffer om de klap op te vangen.

In 2008 bleek uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) en het Kadaster dat de Nederlanders voor meer dan € 1 biljoen (€ 1030 miljard) aan schulden hebben uitstaan. Het overgrote deel hiervan (ongeveer € 1004 miljard) betreft hypotheekschulden. Hier staat een bedrag van € 247,5 miljard aan spaargelden tegenover …lees meer Ofwel: de uitstaande schulden zijn ruim vier keer zo groot als de spaartegoeden. Trekken we onze spaarcenten af van onze leningen, dan resteert dus een slordige € 750 miljard aan schuld.

En hier staat in veel gevallen niet eens een voldoende dekking tegenover, zo viel deze week te lezen in het Financieele Dagblad. Delta Lloyd heeft onlangs als enige financiële instelling cijfers bekend gemaakt over de dekking van de financiering (banken lopen hier niet graag mee te koop, zeker niet in de huidige situatie). Daaruit blijkt dat niet minder dan 40% van de hypotheken van Delta Lloyd in Nederland hoger is dan de executiewaarde van het huis, en dan is de executiewaarde nog geïndexeerd tot het hogere niveau van eind 2008. Volgens het kadaster verstrekten banken vorig jaar gemiddeld 114% van de koopsom van een woning. Een dergelijk tophypotheek (of moeten we zeggen strophypotheek?) is in de hele wereld zeer ongebruikelijk, maar in Nederland wordt dit door de hypotheekrenteaftrek zelfs gestimuleerd door de overheid. Nederland was ooit het rijkste land van de wereld, maar is nu wereldkampioen geld lenen.

Het huidige fiat geldsysteem waarbij, in plaats van de waarde te koppelen aan de waarde van goederen zoals goud of zilver, onbeperkt geld kan worden gecreëerd uit lucht en slechts tot gewin van de banken (maar waar is deze winst overigens gebleven?), kan leiden tot een werkelijk levensbedreigende situatie wanneer het systeem ineenstort. In theorie klopt het systeem niet en het wachten is tot dit in de praktijk wordt aangetoond. Met het dalen van de prijzen (deflatie) lijkt de geest inmiddels uit de fles en we zien in Japan dat deze niet zomaar weer in de fles terug kruipt.

Waarom betalen wij rente over geld dat uit lucht wordt gecreëerd? Waar moet het geld vandaan komen waarmee we de rente kunnen betalen? Als u het antwoord weet, dan horen wij het graag!

“The central bank is an institution of the most deadly hostility existing against the Principles and form of our Constitution. I am an Enemy to all banks discounting bills or notes for anything but Coin. If the American People allow private banks to control the issuance of their currency, first by inflation and then by deflation, the banks and corporations that will grow up around them will deprive the people of all their Property until their Children will wake up homeless on the continent their Fathers conquered.”
Thomas Jefferson, 3e president van de Verenigde Staten

Harm van Wijk
BeursBulletin.nl

www.beursbulletin.nl