Jan 5

Banken en verzekeraars verdienen tot tienduizenden euro’s op elke verzekering zonder dat dit bekend is bij de verzekerde. Dit toont NHP vandaag aan in een vergelijkingstabel . Sinds 1 januari geldt provisietransparantie voor de tussenpersonen. Die transparantieplicht geldt echter niet voor wat de banken zelf incasseren, terwijl juist de provisies van banken oplopen tot het tienvoudige. De premies voor verzekeringen lopen hierdoor onmatig uiteen, aangezien de inkoopprijs voor iedere verzekeraar nagenoeg hetzelfde is. Voor overlijdensrisicoverzekeringen, die onderling niet verschillen, bedraagt deze inkoopprijs EUR 350 per jaar. Verzekeraars incasseren zo per verzekerde een verborgen bedrag dat varieert van EUR 2.970 tot wel EUR 24.210. Hiervan is echter niemand op de hoogte omdat verzekeraars en banken zijn vrijgesteld van algehele transparantieplicht.

Pieter Lijesen, fiscaal jurist en directeur van NHP: ‘In de nieuwe regelgeving is sprake van selectieve transparantie. De consument weet sinds 1 januari wat de provisie is van een tussenpersoon, maar weet niet dat dit maar een fractie is van wat de bank of verzekeraar zelf aan opslagen rekent en wat de totale provisie bedraagt. Bij de totstandkoming van de wetgeving heeft kennelijk niemand inzicht gehad in de werkelijke kostprijs van verzekeringen. De tabel toont aan dat beloningstransparantie op deze wijze een fopspeen is. De overheid wilde af van woekerpolisproblemen en heeft daarom provisietransparantie ingevoerd. Hier is sprake van half werk, want naar de werkelijke hoogte van de provisie kan de consument alleen maar gissen. Ook toont de tabel aan dat met het oversluiten van overlijdensrisicoverzekeringen nog steeds direct flinke besparingen te boeken zijn.’

Uitgangspunt van de NHP-tabel is de werkelijke kostprijs van een overlijdensrisicoverzekering van EUR 350 per jaar. Dit is de gemiddelde prijs die alle Nederlandse banken en verzekeraars betalen bij de internationale herverzekeraars en op verzekeringsbeurzen. De prijzen zijn bepaald aan de hand van de algemeen bekende sterftecijfers en de levensverwachting van de Nederlandse bevolking in zijn geheel. Ieder bedrag dat een Nederlandse consument meer betaalt dan deze EUR 350 komt direct ten goede aan de bank of verzekeraar. Hieruit wordt ook de provisie voor tussenpersoon betaald. Dit is echter maar een klein deel van de totale provisie.

Internationale vergelijking laat bovendien zien dat de premies voor overlijdensrisicoverzekeringen in Engeland veel lager liggen terwijl in Engeland nagenoeg dezelfde sterftecijfers gelden als Nederland. Pieter Lijesen: ‘Zowel in Engeland als in Nederland is Legal & General bijvoorbeeld een grote speler in risicoverzekeringen. De premies van L & G zijn in Engeland alleen veel lager dan hier omdat de verzekeraar daar een lagere provisie doorrekent.’