huizenmarkt-zeepbel.nl

Nijkerk heeft een bedrag van 838.571,32 euro in kas voor het uitgeven van startersleningen. Starters zijn mensen die voor het eerst een beroep doen op de woningmarkt. Sinds de nieuwe regeling in oktober vorig jaar is vastgesteld is er nog geen enkel beroep gedaan op de financiële middelen.

zie ook:  Zeewolde blijft leverancier van subprime startersleningen

Toch verwacht de gemeente dat in de loop van dit jaar meer starters gebruik gaan maken van de regeling. Onder meer door de realisering van nieuwbouwprojecten. Verder is de regeling uitgebreid en kan men ook bij aankoop van een bestaande woning hierop een beroep doen. Ook wil Nijkerk de regeling meer in de publiciteit brengen. Voor de lening komen starters in aanmerking die een woning tot 200.000 euro willen kopen.

bron: de Stentor

Gedoogpartij PVV keert zich tegen de op handen zijnde aanscherping van de hypotheekregels. Financieel woordvoerder Tony van Dijck vindt dat het kabinet de ‘woningmarkt frustreert’, omdat banken na 1 augustus nog strenger naar hun hypotheekverstrekking zullen kijken.

Het verzet van de PVV is een tegenvaller voor minister De Jager van Financiën (CDA). Volgens bronnen in de coalitie had de PVV gezegd dit gevoelige dossier te zullen steunen. Van Dijck ontkent dat er dergelijke afspraken zijn gemaakt. De Jager hoeft overigens niet bang te zijn. Voldoende partijen staan achter de maatregelen, die moeten voorkomen dat huizenkopers zich te diep in de schulden steken.

Vanaf 1 augustus mogen banken een hypotheek verstrekken van maximaal 110 procent van de waarde van de woning. Bovendien moet de huizenkoper voortaan de helft van zijn hypotheek aflossen: de volledig aflossingsvrije hypotheek – bedoeld om maximaal gebruik te maken van de hypotheekrenteaftrek – is daarmee verleden tijd. De banken hebben dit in een code vastgelegd, nadat De Jager nog strengere regels in het vooruitzicht had gesteld.

Lees verder op  de site van de Volkskrant

De provincie Noord-Brabant raakt vrijwel zeker miljoenen euro’s kwijt door een regeling die de woningverkoop had moeten stimuleren.

90%

Noord-Brabant stelde twee jaar geleden de ‘Brabantse verkoopgarantie’ in. Wie in Brabant een nieuwbouwwoning wilde kopen maar bang was te blijven zitten met zijn oude huis, kon zich aanmelden. De provincie verplichtte zich om na twee jaar de woning te kopen voor 90% van de taxatiewaarde.

Muurvast

De regeling is in januari gestopt. In totaal hebben zich 850 mensen aangemeld. De provincie moet binnenkort de eerste huizen overnemen, terwijl de Brabantse woningmarkt ondanks de maatregel muurvast zit.

Verlies

Door de dalende huizenprijzen moet Noord-Brabant de huizen uiteindelijk mogelijk voor minder geld verkopen. De provincie hoopt dat het totale verlies beperkt blijft tot enkele miljoenen euro’s.

bron: RTL Nieuws.nl

Huurprijzen verhogen wordt onbegaanbare weg; uitzetten kan al ‘voor eigen gebruik’

Om scheefwonen aan te pakken wordt weer veel overhoop gehaald. Laat woningcorporaties gewoon de huizen vorderen voor ‘eigen gebruik’, zoals is bepaald in de statuten, bepleiten Casper Schouten en Merijn Veldman

Met enige scepsis hebben wij het nieuws gevolgd over een wetswijziging die het mogelijk zou moeten maken om de huurprijzen van woningen te verhogen. Scherper geformuleerd – woningcorporaties zouden de huurprijzen van sociale huurwoningen mogen laten stijgen met meer dan het inflatietempo voor huishoudens met een jaarinkomen van 43.000 euro of meer.

Het beleid beoogt, zo mag worden aangenomen, een probleem op te lossen. Dat probleem heet ‘scheefwonen’. Scheefwoners zijn huishoudens die een woning huren uit de sociale woningvoorraad, maar een relatief hoog inkomen hebbben. Zij willen – of kunnen – hun lage maandlasten niet opgeven, omdat de stap naar een huurwoning uit de vrije sector of een koopwoning – te – groot is. Doorstroming bestaat dus nauwelijks, waardoor goedkope huurwoningen schaarser worden.

De politiek probeert dit probleem al jaren aan te pakken, maar zonder succes. Wetsvoorstellen daartoe halen geen politieke meerderheid of worden – door een nieuwe politieke meerderheid – weer teruggedraaid. Ook nu weer worden verwachtingen omtrent het in te voeren beleid steeds bijgesteld. Wie durft nog te verwachten dat het daadwerkelijk zal lukken?

Wij vragen ons ook af of van een dergeljke maatregel niet te veel wordt verwacht. Een huurverhoging kan niet ertoe leiden dat de huurpijs komt te liggen boven de maximaal redelijke huurprijs-grens, zoals die geldt conform het Woningwaarderingsstelsel. Een ‘marktconforme’ huurpijs kan dus niet zomaar tot stand komen. Het is niet erg aannemlijk dat de maatregel tot gevolg zal hebben dat de scheefwoners massaal in beweging zullen komen en zullen besluiten door te stromen.

Het is goed om nog eens te kijken naar de mogelijkheden die de bestaande wet- en regelgeving nu al bieden. Een van die mogelijkheden is het recht van de verhuurder om de huurovereenkomst op te zeggen, omdat hij de woning dringend nodig heeft voor eigen gebruik.

Het beëindigen van de huurovereenkomst is natuurlijk een ingrijpende maatregel, ook voor de categorie huurders die wel degelijk de finaciële mogelijkheden heeft om door te stromen. Dit wordt gerechtvaardigd door de noodzaak om een klemmend, maatschappelijk probleem op te lossen. Dan ontstaat immers weer ruimte voor mensen die dat dringend nodig hebben – jongeren, beginnende ondernemers enzovoorts.

Het huurrrecht biedt een verhuurder de mogelijkheid om een huurovereenkomst op te zeggen, als de verhuurder aannemelijk maakt dat hij het gehuurde dringend nodig heeft voor eigen gebruik en bovendien blijkt dat de de huurder andere passende woonruimte kan verkrijgen. Dat hoeft geen soortgelijke woning te zijn. Het kan ook gaan om een koopwoning of een huurwoning met een aanmerkelijk hogere huurprijs. Voor de categorie huurders die voldoende financiële middelen heeft om in de vrije sector te huren of een woning te kopen, geldt: passende woonruimte is genoeg aanwezig.

Het dringende eigen gebruik is niet beperkt tot de situatie dat de verhuurder de woning zelf voor bewoning in gebruik wil nemen. Het eigen belang van de verhuurder kan ook een statuair of ideëel belang betreffen. Het ‘Besluit beheer sociale-huursector’, dat geldt voor woningcorporaties, bepaalt dat zij uitsluitend werkzaam zijn in het belang van de volkshuisvesting en dat zij bij het verhuren van haar woningen uit de sociale voorraad zoveel mogelijk voorrang geven aan huishoudens met een laag inkomen. Corporaties zouden met dat belang hun beroep op dringend eigen gebruik kunnen onderbouwen. Zij zouden daarmee de ergste scheefwoners kunnen bewegen tot doorstroming. Het grote voordeel is dan ook nog dat zij met het inzetten van dit instrument hun beleid zelf bepalen, zonder steeds hoopol te hoeven kijken naar de overheid.

Casper Schouten en Merijn Veldman zijn advocaten in Amsterdam

bron: NRC Handelsblad

Het wordt dit jaar opnieuw moeilijker voor starters toegang te krijgen tot de huizenmarkt. Door hoge prijzen en stijgende rentes komt de huizenmarkt in 2011 nauwelijks in beweging.

Dat voorspelt het Economisch Bureau van ING in een maandag gepresenteerd rapport.

Prijsdaling
Door de verwachte stijging van de hypotheekrente, scherpere inkomensnormen voor de Nationale Hypotheek Garantie en het uitblijven van prijsdalingen, raakt een koophuis voor veel nieuwkomers verder uit zicht.

Volgens het ING raakt dit de hele huizenmarkt, omdat er een toename van het aantal starters nodig is om de doorstroming op gang te brengen.

Ook trekt de arbeidsmarkt aan, zodat er minder gedwongen huizenverkopen plaatshebben. Daarnaast zijn huizenbezitters nauwelijks bereid hun vraagprijs te laten dalen.

Oprisping
Eind vorig jaar nam de activiteit op de Nederlandse huizenmarkt overigens wel licht toe, omdat kopers op de valreep nog gebruik wilden maken van de soepeler regels voor de NHG. Maar volgens de economen van ING was dit niets meer dan een tijdelijke oprisping.

De huizenprijs lag vorig jaar gemiddeld bijna 1 procent lager dan een jaar eerder. In 2009 daalde gemiddelde prijs met ruim 5 procent.

Dimitry.fleming@ing.nl zegt wat hij van de baas moet zeggen

bron: Elsevier.nl

Mensen met een inkomen onder de 33.000 euro hebben het een stuk moeilijker om een betaalbaar huis te vinden. Sinds 1 januari mogen woningcorporaties geen sociale huurwoningen meer verhuren aan mensen met een hoger inkomen. Dat komt door nieuwe Europese regels. Dus moeten veel huizenzoekers duur huren, of de moeilijke koopmarkt op. Nu gaat Almere bankje spelen.

Bron: NOS

Wat is deflatie en wat boeit dat mij?

Bij deflatie dalen de prijzen van spullen die je koopt ten opzichte van een jaar geleden. In de geschiedenis komt Deflatie vaker voor maar niet meer de laatste tientallen jaren.

1) In Westerse landen staan nu veel gebouwen en fabrieken ongebruikt leeg. Om deze productiemiddelen toch te gebruiken nemen de eigenaars genoegen met steeds lagere opbrengsten en prijzen. Dat is gunstig voor consumenten.

Maar als de bedrijfswinsten afnemen, blijft er minder geld over om personeel te betalen. Dus stijgt het aantal werklozen. Deze werklozen kunnen minder kopen dan een jaar geleden. Hierdoor zullen bedrijven weer minder verkopen. En moeten ze weer mensen ontslaan. Dat wordt nog versterkt als consumenten denken dat producten over een jaar goedkoper zijn dan nu en de aankopen gaan uitstellen. Ook de overheid zal merken dat ze minder belastinggeld binnenkrijgt en moet dus zuinig aandoen. Kortom: bijna iedereen zal hier last van krijgen.

2) Centrale banken proberen daarom met alle middelen Deflatie te voorkomen. Deze middelen raken steeds meer uitgeput. Ze hebben al de rente steeds meer verlaagd tot bijna nul. Nog lager kan niet.

Recent heeft de Centrale bank van Amerika (FED) besloten om weer miljarden $ dollars bij te drukken. Net als vorig jaar. Voorzitter Bernanke verwacht echter niet dat bedrijven en mensen dat extra geld gaan uitgeven. Bron: Washington Post; Financieel Dagblad van 27 november jl.)

3) Alle overheden in Westerse landen hebben enorme schulden. Zij hebben er daarom heel veel belang bij dat de rente die ze moeten betalen laag blijft en dat beleggers vertrouwen in hun houden.

4) De laatste jaren zijn rente en inflatie steeds verder gedaald. Er zijn geen sterke argumenten te bedenken waarom deze trend van steeds lagere inflatie zal ombuigen of zal stoppen.

5) De kosten van huisvesting zijn een belangrijk deel van de uitgaven van de meeste mensen. Als de gedaalde prijzen van huizen en gebouwen zouden meetellen is er al sprake van deflatie. Mensen en bedrijven die nu (goedkope) huizen gebouwen willen kopen ontdekken dat ze het aankoopbedrag  niet of beperkt kunnen lenen bij banken. Dus ze kopen niet of weinig.

Maar waarom lees ik zo weinig over Deflatie en de gevolgen?
Voor politici, banken en verkopers van beleggingen is Deflatie meestal slecht nieuws. Zij geven daarom persberichten uit met voor hun gunstiger nieuws. Media publiceren graag deze kant en klare persberichten. Waarom? Voor eigen onderzoek hebben journalisten steeds minder tijd en geld. Dit komt vooral door dalende opbrengsten uit advertenties en abonnees.

Conclusie De kans op Deflatie is erg groot en bijna iedereen zal hiervan gevolgen ondervinden.

bron: financielevalkuilen.com

De Nederlandse bevolking wil in meerderheid kunnen kiezen tussen een koopwoning en een huurwoning. Dat willen zowel huurders als kopers. Voor drieëntachtig procent van de mensen zijn huren en kopen gelijkwaardige woonvormen.

79 Procent is voor een grote brede huursector, die niet alleen onderdak biedt aan de laagste inkomens. Dit blijkt uit onderzoek van de Woonbond naar het imago van huren en kopen. De uitkomsten ervan worden zaterdag bekend gemaakt op het 20 jarig jubileumfeest van de bond.

Volgens de Woonbond geven de uitkomsten van het onderzoek aan dat er zo snel mogelijk een eind moet worden gemaakt aan de ongelijke behandeling van huren en kopen. ‘Er zijn geen argumenten om kopen te bevoordelen boven huren’, aldus Woonbonddirecteur Ronald Paping. ‘Niet op grond van eventuele maatschappelijke voordelen van kopen ten opzichte van huren of omgekeerd en evenmin op grond van de publieke opinie.’

De stelling wordt bevestigd door zowel het (opinie)onderzoek naar het imago van huren en kopen dat de Woonbond heeft uitgevoerd in samenwerking met ADV Market Research, als door een literatuurstudie naar de bevindingen van eerder onderzoek over de voordelen van huren en kopen. Zo wordt In de literatuurstudie ook de Commissie Sociaal-Economische Deskundigen aangehaald, die onlangs tot de conclusie kwam dat er nauwelijks redenen zijn om ‘vanuit het publieke belang geredeneerd’ koop te bevoordelen boven huur of omgekeerd.

De laatste decennia doet zich duidelijk een verschuiving voor in het denken van de beleidsmakers, zonder dat daar rationele argumenten voor zijn aan te geven, of dat de Nederlandse kiezer erom vraagt. En ook de achterban van de drie grote partijen VVD, PvdA en PVV blijkt het in grote meerderheid eens te zijn met de stelling dat mensen moeten kunnen kiezen of ze in een koopwoning of in een huurwoning wonen.

Dat de overheid het kopen de laatste decennia sterk heeft gestimuleerd, heeft volgens onderzoeker Gerard Jager een ideologische basis. Hij wijst erop dat er twee ideologische stromingen zijn in het denken over de positie van huren ten opzichte van kopen in de woningmarkt. In het Angelsaksische model is de huurwoning vooral bedoeld om de laagste inkomensgroepen te huisvesten, de sociaal zwakkeren. In het Continentale model is er een grote huurmarkt waarbij de huurbescherming onderdeel is van een groter systeem van sociale zekerheid, wat een bepaald bestaansminimum moet garanderen.

bron: Woonbond

‘Dus als ik het goed begrijp dan groeit het aantal huishouden nog een tijdje door, vooral omdat de eenpersoonshuishoudens groeien?’

‘Ja, de komende jaren groeit het aantal huishoudens ook nog vanwege bevolkingsgroei, maar als binnenkort de bevolking gaat krimpen dan groeit inderdaad het aantal huishoudens nog door vanwege die eenpersoonshuishoudens.’

‘Maar waar komen al die extra eenpersoonshuishoudens dan opeens vandaan, als we gaan krimpen? Importeren we dan alleenstaande Belgen?’

‘Nee, dat gaan we maar niet doen. Volgens het CBS hebben we die groeiers al in eigen land, want zijn het met name jongeren die eerst een tijdje alleen gaan wonen, gescheiden mensen en ouderen’.

‘En allemaal zorgen ze dan voor eenderde van die groei?’

‘Nee joh, voor het overgrote deel die ouderen. Da’s ook niet zo raar, want het aantal jongeren neemt af en het aantal scheidingen is al jaren stabiel, dus die twee groepen doen niet zo veel. Nou ik er over nadenk is het eigenlijk vreemd dat die groepen hoe dan ook zouden groeien, ik zie die groei niet. Eens effe googlen. He verrek, ik zie hier opeens de allernieuwste prognose van het CBS, daar groeien die twee groepen inderdaad nauwelijks meer‘

‘Kun je me even een link van dat document mailen, dat wil ik zelf wel eens zien’

‘Nou pfffff, okee, okee, ik zoek het voor je op, want voordat je het weet heb je tegenwoordig een “prietpraat-beschuldiging” aan je broek. Kijk hier is ie: cijfers CBS, pagina 16 en vooral de eerste 8 regels van pagina 17.

‘Verrek, je hebt gelijk. Maar die ouderen is nog wel de groei-groep qua eenpersoonshuishoudens!’

‘Inderdaad, en dan vooral de oudere ouderen. Want die senioren zijn zo gezond tegenwoordig dat ze tot op hoge leeftijd samen blijven wonen. Maar als zo’n man, want die is het dan meestal, dan doodgaat, dan heb je weer een extra eenpersoonshuishouden’.

‘Ja maar, dat is toch geen ‘extra’ huishouden, maar een tweepersoonshuishouden dat verandert in een eenpersoonshuishouden?’

‘Kijk, jij bent goed wakker. Dat klopt, maar vroeger waren die mensen naar een verzorgingshuis gegaan en werden ze helemaal niet meer geteld als huishouden. Dus het zijn geen nieuwe huishoudens maar ze blijven langer in beeld’‘. Maar dat leidt toch tot extra verstopping op de woningmarkt?

‘Extra verstopping?  Bij een straks krimpende bevolking en in een land waarbij het lijkt alsof de helft van het woningbezit op Funda staat? Hoezo verstopping?’
‘Daar zeg je zowat.’

‘Maar die eenpersoonshuishoudens hebben toch helemaal geen extra woning nodig. Die achterblijvende weduwen die wonen toch al lang ergens?’

‘Ja, dat klopt, maar ik heb toch ook niet gezegd dat we extra woningen nodig zouden hebben’

bron: Ruimtevolk

Kersverse VVD-fractieleider Stef Blok had gisteren geen zin om inhoudelijk in te gaan op een vraag over de gigantische Nederlandse hypotheekschuld.

Met de hand in de zij, in een nonchalante pose, strooide Blok  op verbeten toon bitse teksten  in het rond als: ‘Zo af en toe loont het toch echt om het regeerakkoord te lezen’,  ‘Meneer Cohen moet zijn eigen verkiezingsprogramma lezen’, en: ‘Ja, denkt u daar maar eens even over na.’

Halsema vroeg of Blok zich ook zorgen maakte over de gezamenlijke schuld van 600 miljard die Nederland door toedoen van de hypotheekrenteaftrek heeft opgebouwd. Blok: ‘Als u uw zin had gekregen, was de huizenmarkt ingestort.’

bron:  De Volkskrant

Over de betekenis van de uitvoer voor onze economie bestaan veel misverstanden. Zo zei een minister in spe vorige week dat Nederland 70% van zijn inkomen verdient met de export. De betreffende minister zou nog wel Economische Zaken onder zijn hoede krijgen

Het is te hopen dat de minister, die inmiddels al op het bordes heeft gestaan, zich bij het inlezen in de voor hem nieuwe materie nog even laat bijpraten door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), om te horen hoe het echt zit.

Waar heeft de minister die 70% vandaan? Van iemand die voor hem heeft opgezocht hoeveel Nederland exporteert en die dat bedrag vervolgens heeft gedeeld door het bruto binnenlands product (bbp). Dat laatste is het bedrag dat we met zijn allen verdienen. De Nederlandse uitvoer bedroeg in 2009 € 396 miljard en het bbp was € 572 miljard groot. Het ene bedrag gedeeld door het andere geeft 69%. Dus verdienen we 70% van ons inkomen met de export.

Hier maakt de bron van de minister zijn eerste fout, al is het nog niet de ergste. Van de € 396 miljard aan uitvoer is niet minder dan € 158 miljard doorvoer, of ’wederuitvoer’, zoals het bij het CBS heet. Dit is wat ingevoerd wordt en even hard weer uitgevoerd wordt. De containers komen per zeeschip op de Maasvlakte aan, worden overgeladen op een binnenvaartschip en gaan door naar Duitsland. Daar verdienen we, afgezien van het verladen, niets aan.

Het deel van de uitvoer dat doorvoer is, wordt steeds groter, vorig jaar al 40%. De échte uitvoer van dingen die in Nederland gemaakt zijn, bedroeg vorig jaar niet € 396 miljard maar, na nog wat andere correcties, € 229 miljard. Dat is niet 69%, maar slechts 40% van het bbp.

Maar nu komt de echte denkfout van de bron van onze minister. Uitvoer is omzet. Het is het bedrag dat ontvangen wordt voor verkochte producten. Maar wat je omzet is bij lange na niet hetzelfde als wat je verdient.

Stel een ondernemer verkoopt voor € 100.000 in het buitenland. De kostprijs van wat hij verkoopt bedraagt € 90.000. Hij maakt dus € 10.000 winst. Dat is wat hij verdiend heeft aan de uitvoer. De kostprijs bestaat weer voor € 25.000 uit arbeidsloon en voor € 65.000 uit grondstoffen en materialen, die hij allemaal heeft ingevoerd. Er is door zijn werknemers dus ook nog eens € 25.000 aan inkomens ontvangen. In dit voorbeeld is op een uitvoerbedrag van € 100.000 dus maar € 35.000 verdiend.

Het is dus onjuist om te stellen dat we (na de correctie voor de doorvoer) 40% van ons inkomen met de uitvoer verdienen, en het is al helemaal fout om te zeggen dat het 70% is. Wat is het dan wel? Dat valt zo niet te zeggen, maar we weten wel in welke sectoren de meeste inkomens, dus lonen en winsten, verdiend worden.

In grotendeels binnenlandse sectoren als de zorg, de zakelijke dienstverlening, de bouw, de horeca, vervoer en communicatie en de overheid wordt 80% van ons inkomen verdiend. Blijft er voor de landbouw en de industrie, die veel maar niet alles exporteren, nog 20% over.

Omzet is dus niet hetzelfde als inkomen. Het is maar dat de minister van Economische Zaken en Landbouw het weet.

bron: De Telegraaf

In het regeerakkoord staat geen woord over bankregulering. Aan de bedragen kan het niet liggen. Sinds 2008 is er 100 miljard euro bijgedrukt en gefourneerd aan banken en verzekeraars en werd er 200 miljard euro aan kredieten gegarandeerd.

Sindsdien is in de financiële sector in essentie niets ander gebeurd dan het veranderen van de boekhoudregels. Het regeerakkoord vraagt zich niet af of geld bijdrukken (door de Europese Centrale Bank (ECB), waarover straks meer) een goede maatregel is en al helemaal niet hoe het in de toekomst vermeden kan worden. Het bezuinigen van 18 miljard heeft geen enkele betekenis voor de oplossing van de bankencrisis.

Dikwijls wordt de overheid nagegeven een ineenstorting van de banken (en daarmee van de economie) te hebben voorkomen. Daar zit in zoverre iets in dat de overheid in 2008 voor de keus stond: óf banken failliet laten gaan óf geld bijdrukken. Geld bijdrukken klinkt wat kort door de bocht, en het zit ook net wat ingewikkelder. Niet de Nederlandse overheid drukt geld bij maar de ECB. De ECB leent dit aan banken tegen één procent rente. Banken lenen dit geld weer aan overheden tegen vier tot negen procent. De banken hebben hiermee, in de woorden van econoom Willem Buiter, een geldmachine cadeau gekregen.

Dat alle geld ontstaat door een gelijktijdige toename van de schulden geldt niet alleen voor de ECB. Het geldt ook voor gewone banken. Als een bank een hypotheek verstrekt, dan drukt het geld bij. Dat geld verlaat de bank als schuld. En als een krediet verstrekt wordt, dan gebeurt dat met bijgedrukt geld, waardoor de geldhoeveelheid groter wordt. De overheid stimuleert dit door hypotheekrenteaftrek en renteaftrek van winstbelasting.

Geldcreatie en schuldcreatie gaan hand in hand. De kredietcrisis is het gevolg van een explosie van schulden maar daarmee dus ook van de geldhoeveelheid. Hierdoor zijn de prijzen van goederen gestegen (inflatie), maar ook de prijzen van huizen en aandelen, die voor het overgrote deel met schuld worden gefinancierd. Die lijken dan veel waard, maar dat is deels verkapte inflatie. De gestegen huizen- en aandelenprijzen flatteerden zo de bankbalansen.

Over schuld moet ook rente betaald worden, waardoor de schuld toeneemt. Tegelijkertijd wordt de geldhoeveelheid niet groter, die blijft gelijk. De consequentie is dat de al het geld dat er is (de totale geldhoeveelheid) kleiner is dan het bedrag dat openstaat aan schulden. Het gevolg is dat er simpelweg niet genoeg geld is om alle schulden af te betalen. Meer geld bijdrukken is geen optie, want dat vergroot de schulden weer (en door de rente nog meer).

Faillissementen zijn in het geldsysteem ingebouwd. Een failliete bakker op de hoek is vaak een persoonlijke tragedie, maar uit maatschappelijk oogpunt niet zo erg. Echter, als er genoeg bakkers failliet gaan, dan gaan de banken ( bij wie de bakker een schuld heeft die hij niet kan afbetalen) failliet.

Banken zijn zeer wankel, omdat ze weinig eigen vermogen hebben. Enkele wanbetalingen is al genoeg om ze in de problemen te brengen. ING heeft bezittingen ter waarde van 1.200 miljard euro. Tegelijkertijd bracht het verlies op de zogenaamde Alt-A hypotheken (risicovolle hypotheken, waar de staat zich in 2008 garant voor heeft gesteld) van 10 miljard deze bank al in de problemen. Waarom? Omdat van die 1.200 miljard 35 miljard eigen vermogen is, en de rest geleend. Als drieënhalf van zulke hypotheekpakketten net zo in waarde dalen als de Alt-A hypotheken, kan ING al niet meer aan zijn verplichtingen voldoen. Dit alles overigens onder de veronderstelling dat die 1.200 miljard niet geflatteerd is.

Geld bijdrukken is een korte termijn-oplossing, het lost uiteindelijk niets op. Het verplaatst alleen schulden van de private sector naar de overheid. En omdat de geldhoeveelheid vergroot wordt, kan er (hyper)inflatie ontstaan.

Er zal een ander geldsysteem moeten komen, of in ieder geval zullen de schulden moeten worden verminderd. Concrete maatregelen zijn het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek (inmiddels een kostenpost van 15 miljard euro), het verhogen van kapitaaleisen voor banken waardoor ze minder kunnen lenen, het afschaffen van renteaftrek van de winstbelasting, het voorkomen dat private equity en hedge funds met geleend geld speculeren, het ontmoedigen van schuld gefinancierd beleggen door een BTW op financiële transacties (Tobintaks). Een andere goede maatregel zou zijn dat banken pas bonussen en dividend mogen uitkeren als alle schulden aan spaarders zijn afgelost (winstinhouding).

Het is de vraag of het overheden en toezichthouders lukt om de schuldenberg op ordentelijke wijze af te wikkelen. Er wordt nu iets aan bankregulering gedaan door het zogenaamde Basel 3-akkoord. Dat is op zichzelf positief, maar de maatregelen zijn uitgesteld tot 2019 en het werkelijke probleem (een gelijktijdige explosie in schulden, geldhoeveelheid en aandelen- en huizenprijzen) wordt er niet door opgelost. Juist van regeringspartijen die zich laten voorstaan op deugdelijk financieel beleid had véél meer mogen worden verwacht.

David Hollanders, econoom verbonden aan de Universiteit van Tilburg en Jasper Laros, politicoloog

bron: Trouw

Waarom zou u jarenlang sparen voor een auto als u hem ook op krediet kunt kopen? Dat antwoord is snel gegeven. U betaalt om en nabij de 2880 euro meer als u het geld voor de auto leent. Reden genoeg om uw impuls om tot een snelle aanschaf over te gaan aanschaf te temperen.

zie ook: Hoe is de Nederlandse consumptie-economie onstaan?

Het geld dat we via consumptief krediet hebben geleend voor de aanschaf van consumptiegoederen bedraagt in 2010 (stand eind augustus) 17,6 miljard euro, bijna 3 miljard euro meer dan tien jaar terug, zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Daarnaast zijn we de afgelopen tien jaar flink meer rood gaan staan. We staan nu voor 9,4 miljard euro rood tegen 5,1 miljard euro tien jaar geleden. Rood staan heeft aan populariteit gewonnen. Het is niet goedkoper, maar vaak wel gemakkelijker dan consumptief krediet opnemen, aldus het CBS.

Uit onderzoek van het Nibud (2009) blijkt dat meer dan een derde van de Nederlanders een lening heeft. Tweederde van de leners had achteraf gezien liever minder geleend en 58% ervaart de lening als een last, vooral als het om hoge bedragen gaat. De meeste mensen lenen voor een auto, een verbouwing of een studie

Eigenlijk is het heel simpel. U moet gewoon niet toegeven aan uw verlangen meteen een nieuwe auto op de oprit te hebben of een nieuwe televisie in de woonkamer. En dat is best moeilijk in deze wereld waar de buurman al een tijdje zo’n grote flatscreen heeft staan, terwijl u het nog doet met een televisie uit de oertijd.

Lees verder op OverGeld.nl van De Telegraaf

Ed van de Bijl was te gast bij BNR voor een uitgebreid interview inzake de woningmarkt. Hij deed daar wat typische makelaars uitspraken, leuk om hem daar over een jaar of 2 mee om de oren te slaan

Klik hier om het gehele gesprek te beluisteren. (kan gewoon met 1 linkje meneer van de Bijl. Gelukkig heeft u meer verstand van de makelaardij)

bron:  Spacemakers Weblog

De gemeente Hoorn doet onderzoek naar de lokale woningmarkt. Het onderzoek onder 1.000 huiseigenaren moet antwoord geven op de vraag hoe de doorstroming op de koopwoningmarkt bevorderd kan worden. Deelnemende huiseigenaren maken kans op een professioneel verkoopstyling advies.

De Hoornse woningmarkt kent moeilijke tijden. Op dit moment staan bijna 1.000 woningen te koop en een flink deel daarvan al behoorlijk lang. Dat is 100 procent meer dan normaal is voor Hoorn. Deze situatie heeft een negatief effect op de doorstroming en het functioneren van de woningmarkt in zijn algemeen.

‘Wij willen zo snel mogelijk een beeld hebben van wat er leeft en speelt in de huidige markt,’ legt wethouder Ronald Louwman uit. ‘Met de uitkomsten van dit onderzoek kunnen wij bepalen wat de wensen van woonconsumenten zijn en hoe de markt en ook de gemeente Hoorn daar op in kunnen spelen. Uiteraard kunnen wij als gemeente deze problemen niet alleen oplossen, maar dat neemt niet weg dat wij ook een taak hebben bij het goed functioneren van de woningmarkt. Uitgangspunt is wel dat we de verantwoordelijkheid samen met marktpartijen delen en aanpakken.’

bron: Gemeente Hoorn