De woningmarkt zit in een slop, maar de prijsdalingen zijn nog steeds mild in vergelijking met andere landen.
“Om één of andere reden wil de Nederlandse huizenmarkt niet luisteren [naar de somberaars]. De prijzen dalen wel, maar de kladderadatsch komt maar niet,” schrijft NRC journalist Menno Tamminga in een recensie van het boek De Schuldenberg van Jaap van Duijn. Tamminga lijkt zich niet te realiseren dat de Nederlandse woningmarkt al is ingestort, zij het op een andere manier dan in andere bubbellanden. De jaaromzet op de woningmarkt is sinds de piek in april 2008 al met 41 procent gedaald!
De daling van de jaaromzet is grotendeels te wijten aan de ineenstorting van het aantal woningtransacties, dat sinds de crisis met meer dan 40 procent is gedaald, en niet aan prijsdalingen. Het lage aantal woningtransacties heeft zich vertaald in een groeiend aanbod aan te koop staande woningen. Dit is een ander soort vastgoedcrisis dan in bijvoorbeeld de VS, waar de prijzen zich veel sneller hebben aangepast aan de achterblijvende vraag.
Nederlandse slow motion en Amerikaanse fast forward
De druk om de prijs te laten zakken is in de VS veel groter door de grote hoeveelheid gedwongen verkopen. Het schaduwaanbod aan woningen in de gedwongen verkoop is naar schatting anderhalf maal zo groot als het aanbod aan reguliere koopwoningen. Veel hypotheekleningen zijn in de VS ‘non-recourse loans’, d.w.z. dat een eventuele restschuld niet op de kredietnemer is te verhalen. Het maakt voor de kredietnemer dus weinig uit of de woning nu verkocht wordt voor 100 procent van de hypotheekwaarde of minder. Hierdoor kunnen de prijzen zich makkelijker aanpassen.





















